ക്ലോക്കിന്റെ സൂചികള് ഒന്ന് നിന്ന് തന്നെന്ഗില് ....എനിക്കീ ജോലി തീര്ത്തു പെട്ടന്ന് വീട്ടില്
ചെന്ന് കുറെ നേരം കുടുംബത്തോട് കൂടി ഇരിക്കമാരുന്നു .....ഇല്ല അതൊരിക്കലും നടക്കില്ല
ഇടയ്ക് തിരിച്ചൊന്നും പറയാതെ , എല്ലാം ഏറ്റു വാങ്ങുന്ന അത്ഭുത മസ്ടിഷ്കത്തോട് പറയേണ്ടതല്ലം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാള് തന്റെ ജോലി തുടര്ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു . ..ഒരിക്കലും തീരാത്ത ജോലി ...
365 ദിവസവും നടന്ന അതെ വഴികള് , കുപ്പായങ്ങള് മാത്രം മാറുന്നു ..ദിനചര്യകള് എല്ലാം ഒരു പോലെ .......ചിന്തയുടെ നീരൊഴുകില് എല്ലാം കണക്കു കൂടലുകള് മാത്രം ,,,പുതിയ വീട് , വാഹനം , കുട്ടികളുടെ പഠനം ,പെങ്ങമാര് , എല്ലാം എല്ലാം ...ഭ്രാന്തമായ ആലോചനകളില് അത്ഭുത മസ്ടിഷ്കവും ഒരു പരിധി വരെ കൂടാനും കുറയ്കാനും സഹായിക്കുന്നു ...
അയാളുടെ മുന്നില് കൂട് കൂടിയ ചോദ്യങ്ങള്ക് ഉത്തരം തേടുക എന്ന ഒരേ ഒരു ലക്ഷ്യം ആയിരുന്നു അയാളുടെ ജീവിതം.... കൂടെയുള്ള മറ്റു യെന്ത്ര മനുഷ്യരും തന്നെ പോലെ ആണെങ്കിലും അവര് ഇടയ്ക്കിടെ മനുഷ്യര് ആകുന്നുണ്ടോ എന്ന നേരിയ ചിന്താ അയാളെ ഒരു പരിധി വരെ ചിന്തിപ്പിച്ചിരുന്നു ...പെട്ടെനു തന്നെ അതിനൊരു മാറ്റം വരുത്തുവാന് എന്നപോലെ പുതിയ തൊഴില് തിരക്കുകള് അയാളിലേക്ക് കടന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു ...
ഒടുവിലൊരു ഒഴിവു ദിനം അയാളെ തേടി വന്നിരിക്കുന്നു ...ഇന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞാല് നാളെ അവധി യാണ്
....അത്ബുദ മസ്തിസ്കതോട് വിട പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് നിശ്ചലനയിരിക്കുന്നു ...ഇല്ല ഒരു കാരണവശാലും തന് ഇന്നിതിന്റെ മുന്നില് ഇരിക്കില്ല എന്ന് ഉറച്ചയാല് ബലമായി അത്ബുദ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ജീവനെ ഊതി കെടുത്തി ...
തിരികെ വീടിലേക്ക് നടന്നപോള് അയാള്ക് തന്റെ കാലുകള്ക് വേഗത കൂടിയോ എന്ന് തോന്നി ...എന്തോ ഒന്ന് തന്നെ ഓടുവാന് പ്രേരിപിക്കുന്നപോല് ..
ആ യാത്രയില് അയാള് സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്തു ...
വീട്ടില് ഏവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തന് ചെല്ലും , എന്തന്നാല് അയാള്ക് നാളെ ഒഴിവു ദിനമാണ് ....
ഭാര്യയും കുഞ്ഞും ഒത്തൊരു ഔടിംഗ് ...സിനിമ ...പാര്ക്ക് എല്ലാം അയാളില് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മിന്നി മറഞ്ഞു ...താന് നേരത്തെ വീട്ടില് കയറി ചെല്ലുന്നത് ഒരു സംഭവം തന്നെ ആയിരിക്കും ,,,,തന്റെ ഭാര്യയില് നിന്ന് കേള്ക്കാന് പോകുന്ന സ്നേഹമുള്ള വാക്കുകള് ,,,,,കുഞ്ഞിന്റെ കൊഞ്ചല് എല്ലാം ഓര്ത്തു അയാള് ആനന്ദഭരിതനായി ...കഴുത്തില് കൊച്ചമ്മമാര് നായ്ക് കെട്ടിയ ബെല്ട് പോലെ ഞാന്നു കിടന്ന ആധുനിക കോണക വാല് ഊരി കീശയില് വെച്ച് ..
പെട്ടെന്ന് ചീവിടിന്റെ ഒച്ചയോടെ തന്റെ മുന്നില് വന്നു നിന്ന ഭീമാകാരനായ
വാഹനത്തിന്റെ കുട്ടിസ്രാങ്ക് തല പുറത്തേക്കിട്ടു ഗര്ജിച്ചു ....ചാവാന് ഇറങ്ങിയത് ആണോട ....
ഒരു നിമിഷം തന്റെ മേല് ചാര്ത്ത പെട്ടിരുന്ന എല്ലാ ബിരുദങ്ങളും കൊഴിഞ്ഞ പോലെ തോന്നി ...ഇടറിയ ശബ്ദത്തില് ഒരു ക്ഷമാപണം നടത്തി മുന്നോട് നീങ്ങി
രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരിക്കുന്നു ....എങ്കിലും കണ്ട സ്വപ്നങ്ങള് എല്ലാം യഥാര്ദ്യമാകുമല്ലോ എന്നോര്ത്ത് അയാള് കതകില് മുട്ടി ..... ....ആരാ........... എന്ന് ഭാര്യയുടെ സ്വരം കേള്ക്കുന്നു ....
അധികമായി അവര് ഇരുവരും തമ്മില് കാണാറില്ല ....കാരണം അയാള് ഉണരുമ്പോള് അവര് ആതുര ശിശ്രൂഷകായി ആസ്പത്രിയിലേക്ക് പോകുമാരുന്നു ...അയാള് ഉണരുമ്പോള് അവര് വന്നു കിടന്നുറങ്ങുകയും ചെയ്യും ....അങ്ങനെ ആ ദിവസം അവര് കണ്ടു മുട്ടി ....
ചിരിച്ചു കൊണ്ടകത്തു പ്രവേശിച്ച നമ്മുടെ നായകനെ ക്രൂര ഭാവത്തോടെ യാണ് ഭാര്യ നോക്കിയത് ....ഒരേ ഒരു ചോദ്യം .....എവിടാരുന്നു മനുഷ്യ ....കൊച്ചിന് വയ്യാതെ ഞാന് നിങ്ങളെ കിടന്നു വിളിയോട് വിളിയ ...ആ മൊബൈല് എവിടാ കൊണ്ട് കളഞ്ഞു ....അപ്പോഴാണ് അയാള് ആ കാര്യം ഓര്ത്തത് ...നാളെ അവധിയനെന്നോര്തുള്ള സന്തോഷത്തില് അയാള് മൊബൈല് അത്ഭുത മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ അരികില് വെച്ച് മറന്നിരിക്കുന്നു ...
കൊച്ചിനേം കൊണ്ടിപ്പോ ആസ്പത്രിയില് പോകണം ,,,,,ഭാര്യ ആക്രോശിച്ചു ....ശെരിയാണ് .... തൊട്ടു നോക്കിയപ്പോള് പൊള്ളുന്ന പനി ..ഒടുവില് കുട്ടിയേം താങ്ങി ഉടനെ തന്നെ അവര് ആസ്പത്രിക്ക് തിരിച്ചു .......beverages corporation ന്റെ മുന്നിലെ തിരക്കിനെ വെല്ലുന്ന പോലെ ജനമാണ് ആസ്പത്രിയില് .....എങ്കിലും ഏറ്റവും ഒടുവില് ഭിഷഗ്വരന്റെ മുന്നില് എത്തി ...കുറെ ഗുളികകളും എഴുതി തന്നു ...അയാള് MBBS നു കോളേജില് കൊടുത്ത ഒരു മാസത്തെ ഫീസിനു തുല്യമായ പണം ആ പഹയനു കൊടുത്തു അവിടെ നിന്നിറങ്ങി . ...വീടിലെത്തിയപ്പോള് നേരം വെളുത്തിരിക്കുന്നു ....മരുന്ന് കണ്ടപ്പോള് തന്നെ കുഞ്ഞിന്റെ പകുതി അസുഖം മാറിയിരിക്കുന്നു ...
എങ്കിലും നാളെ അവധി ആണല്ലോ എന്നോര്ത്ത് അയാള് കിടന്നുറങ്ങി ....രാവിലെ എഴുനേറ്റു വേണം ഭാര്യക്കും കൊച്ചിനും ഒരു സര്പ്രൈസ് കൊടുക്കാന് ,,,,അയാള് വീണ്ടും സ്വപ്നത്തിലേക് വഴുതി വീണു ...
നേരം വെളുത്തപ്പോള് പതിവിലും ഉന്മേഷത്തോടെ അയാള് ചാടിയെന്നിട്ടു ....കുട്ടികാലത്ത് ഒളിച്ചേ കണ്ടേ കളിച്ചപോലെ അയാള് പമ്മി പതുങ്ങി അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്ന് ...നോകിയപോള് ഭാര്യ അവിടില്ല ...
വീടിലെ ഫോണ് ബെല്ലടിക്കുന്നു ....അതെ ,,,ഞാന .... ഇന്നെനിക്കു ഡേ ഡ്യൂട്ടി ആണ് ....പിന്നെ ഇന്ന് നഗരത്തില് ഹര്തലാ ,,,അതുകൊണ്ട് ഓഫീസില് പോനെങ്ങില് നടന്നു പോകണം ....കൊച്ചിന്റെ ആയ താമസിച്ചേ വരൂ ....അവര് വന്നിട്ട് പോയ മതി ....
അയാള് സ്തംഭിച്ചു പോയി ഇന്നലത്തെ തിരക്കില് അവളോട് അവധിയെ പറ്റി പറയാന് മറന്നു പോയി.....എല്ലാം പോളിഞ്ഞല്ലോ ദൈവമേ ....
അടുക്കളയില് ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് നിന്നപോള് തന്റെ 2 വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞു കടിയിലില് നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു തന്റെ ദേഹത്ത് തൊടുന്നു.....അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവത്തില് നിന്ന് ഒരു കാര്യം അയാള് വായിച്ചെടുത്തു....എന്തെ ഇന്ന് പോന്നില്ലേ എന്ന്....
ആയ വന്നു....ഇനി ഇവിടിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്നോര്ത്ത് അയാള് ജോലി സ്ടലതെക്ക് നടന്നു പോയി....മറന്നു വെച്ച തന്റെ മൊബൈല് അത്ഭുത മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ അടുതിരിന്നു ചിരിക്കുന്നു...അവര് കുറെ കാര്യങ്ങള് പരസ്പരം കൈ മാറി കാണും ...അവരെങ്ങിലും ജീവിക്കട്ടെ..
ആലസ്യത്തില് നിന്നുണര്ന്ന പോലെ അത്ഭുത മസ്തിഷ്കം കണ്തുറന്നു പറഞ്ഞു " വെല്ക്കം"
അതിന്റെ മുഘതും ഒരു പരിഹാസം കളിയാടി ഇരുന്നു...." തനിന്നും വന്നു അല്ലെ.... എന്ന്...
അത്ഭുത മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ചെവിയിലേക്ക് അപ്പോഴേക്കും അയാള് പലതും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....ജോര്ജ് മാത്യു ചെറിയത്ത്
3 comments:
beautiful.....
valiya kuzhappamilla
thanks abraham and shalu....expecting more comments
Post a Comment